Motywacja wewnętrzna

Motywacja wewnętrzna (ang. intrinsic motivation) to motywacja powodująca zachowanie, którego misją nie jest osiągnięcie zewnętrznych nagród, dana aktywność jest misją samym w sobie. Przykłady czynności motywowanych wewnętrznie: jedzenie pączków, pływanie żaglówką, słuchanie muzyki, (również praca jeżeli już wiąże się z głębokim zainteresowaniem), granie na komputerze.Czynności motywowane wewnętrznie prowadzą do specyficznego stanu umysłu, nazywanego poczuciem przepływu (ang. flow), które polega na utracie samoświadomości i poczucia upływu czasu , a dodatkowo na koncentracji na samej czynności wykonywania zadania, z odsunięciem na drugi plan jego rezultatu. Stan taki jest przyjemny i ma możliwość być wzbudzany też poprzez narkotyki i inne używki, ćwiczenia fizyczne i tym podobne. Badania pokazują natomiast, że czynności dostarczają więcej przeżyć typu flow niż używki. Takie doświadczenie podobne jest w prywatnej jakości do doświadczenia mistycznego, opisywanego przez Maslowa. Ustalono również, że gdy czynność motywowana jest wewnętrznie a równocześnie jest silnie nagradzana, to motywacja zmienia się na zewnętrzną i dana osoba traci radość czerpaną z tej aktywności, dosłownie jeśli ją wcześniej bardzo lubiła. Przez silne nagradzanie, grożenie karą (przykładowo. przy nauce), stosowanie przymusu, presję zewnętrzną, nacisk oceniania, można spowodować, że dana osoba zaczyna spostrzegać indywidualne działanie jako motywowane wyłącznie zewnętrznie, co prowadzi do utraty radości czerpanej z tego funkcjonowania